مکانیزم تعدیل مرزی کربن اتحادیه اروپا در ترازوی حقوق بینالملل: تعارضها و راهبردهای کشورهای در حال توسعه
دوره 33، شماره 29، شهریور 1405، صفحه 132-154
https://doi.org/10.22067/economlaw.2026.96977.1508
فرزانه احمدی، اعظم امینی، سیدحسین موسوی فر
چکیده مکانیزم تعدیل مرزی کربن (سی بم) اتحادیه اروپا، بهعنوان یکی از سیاستهای نوین در همافزایی اهداف اقلیمی و تجاری، در دسامبر 2023 به تصویب رسید و از آن زمان تاکنون با انتقادات گستردهای مواجه بوده است. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی و بررسی تطبیقی سی بم از دو منظر تعهدات تجاری بینالمللی و تعهدات اقلیمی، به تحلیل چالشهای حقوقی این مکانیزم میپردازد. این مقاله ضمن بررسی رویه مرجع استیناف سازمان تجارت جهانی، تضاد احتمالی سی بم با اصول بنیادین تجارت جهانی از جمله منع تبعیض و رفتار ملی را بررسی و نشان می دهد که اجرای آن میتواند کشورهای فاقد زیرساختهای مناسب قیمتگذاری کربن را در موقعیت نابرابر تجاری قرار داده و اختلافات بسیاری را رقم بزند. همچنین این مکانیزم از منظر تعهدات اقلیمی و اصل «مسئولیت مشترک اما متفاوت» در نظام حقوقی موافقتنامه پاریس تحلیل شده و تأثیرات آن بر کشورهای در حال توسعه تشریح شده است. مقاله در پایان، راهکارهایی از جمله توسعه زیرساختهای داخلی، تقویت ظرفیتهای گزارشدهی و مشارکت در مذاکرات بینالمللی را برای کاهش اثرات منفی سی بم و دستیابی به یک نظام قیمتگذاری کربن جهانی پیشنهاد میدهد. این پژوهش به دنبال ایجاد تعادل بین الزامات زیستمحیطی و توسعه پایدار در بستر تجارت جهانی است.
تعهد شرکتهای تجاری فراملی به کاهش انتشار گازهای گلخانهای در چارچوب مکانیسمهای مبتنی بر بازار با تاکید بر رویه قضایی (از رأی جونا گمبر تا آرای مشورتی)
دوره 32، شماره 28، اسفند 1404، صفحه 126-153
https://doi.org/10.22067/economlaw.2025.93739.1456
ولی اله نصیری، صالح رضایی پیش رباط، حجت سلیمی ترکمانی
چکیده تبدیل «عدم قطعیت علمی» تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیتهای بشری به «اجماع علمی آشکار» به دنبال انتشار چهارمین گزارش هیئت بین الدولی تغییر اقلیم، باعث شد تا نظام بین المللی تغییرات اقلیمی سهم بیشتری از تعهدات اقلیمی را برای بخش خصوصی کنار بگذارد. تدوین اصول راهنمای تجارت و حقوق بشر و اصول پیمان جهانی سازمان ملل متحد موجب قاعده مندی و مسئولیت پذیری بیشتر بخش خصوصی در خصوص حفاظت از محیط زیست گردید. به طوری که استناد دادگاه ناحیه ای هلند در قضیه «میلیودیفنسی علیه شِل» به «ابزارهای حقوق نرم» در کنار توافقنامه های اقلیمی (حقوق سخت)، دادگاه را قادر ساخت تا حکم بر لزوم پایبندی شرکتهای فراملی به تعهدات اقلیمی بدهد. این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از اسناد بین المللی و رویه قضایی به دنبال پاسخ به این پرسش است که شرکتهای تجاری فراملی چه مسئولیت و تعهداتی در زمینة کاهش انتشار گازهای گلخانهای دارند؟ نتایج تحقیق نشان میدهد که در پرتو تحولات حقوقی جدید از جمله فراهم شدن زمینة مشارکت بخش خصوصی در اهداف اقلیمی از طریق سازوکار بازار و اجرای پروژه های توسعه پایدار (ام.دی.اس) با پیش بینی بند (4) ماده 6 توافقنامة پاریس و پیوند دادن نظام بین المللی حقوق بشر با نظام بین المللی تغییرات اقلیمی، مسئولیت جداگانه، فردی و مستقل از دولتها برای شرکتهای فراملی در حال شکل گیری و شناسایی است. یافته های تحقیق نشان میدهد که مراجع قضایی نظیر دادگاههای هلند در پرونده میلیودیفنسی علیه شرکت شل (2021)، کمیسیون حقوق بشر فیلیپین در پرونده بزرگترین تولیدکنندگان کربن (2022) و دیوان آمریکایی حقوق بشر در نظر مشورتی (2025) مسئولیت جداگانه و فردی شرکتهای فراملی را مورد شناسایی قرار داده و با به چالش کشیدن شرکتهای فراملی در دادرسی های سبز، نشان دادند که زمان پاسخگویی شرکتها در قبال تعهدات اقلیمی فرا رسیده است.
